„Dobry opiekun” – reż. Tobias Lindholm

Historia psychopatycznego pielęgniarza jest niestety prawdziwa. Opisał ją w książce Charles Graeber. Zrobienie na jej podstawie thrillera było dość proste. Niestety zbyt proste. Ten film ma skromny, choć efektowny zabieg dramatyczny. Amy jest sumienną pielęgniarką i samotną matką. Niestety praca jest ponad jej siły z racji poważnych problemów kardiologicznych. Nie ma ubezpieczenia i musi przez 4 miesiące ukrywać swoje problemy, by poddać się operacji. Na szczęście dla Amy w szpitalu zostaje zatrudniony nowy pielęgniarz, który staje się powiernikiem jej tajemnicy, a nawet wspiera ją w opiece nad dziećmi. Ta para niesie film. Także aktorsko: Amy – Jessica Chastain, która debiutowała swoja droga w serialu „Ostry dyżur”, Charlie – Eddie Redmayne znany z głównych ról w „Dziewczyna z portretu” i „Teoria wszystkiego”. Ale poza tą dwójką wszystko jest narysowane grubą kreską. Władze szpitala są sympatyczne jak zarządy koncernów farmaceutycznych, a policja wnikliwa niczym porucznik Colombo. Są jednak dwa pytania, które niosą ten film – dlaczego Charlie robi to co robi i z jakiego powodu jest taki jaki jest oraz czy Amy przeżyje? To są wystarczająco mocne problemy, by spędzić dwie godziny z tym filmem. Nie widzimy dramatu pacjentów i ich rodzin. W każdym razie nie dość. Ciekawe jest to w jaki sposób pielęgniarz Charlie mógł prowadzić swój proceder. To w istocie jest największy thriller. System dobrego wizerunku i zamiatania problemów pod dywan. Gdyby nie heroizm filmowej Amy prawnicy i managerowie pozwalaliby Charliemu kontynuować działalność w nieskończoność. Dlaczego na powstrzymanie Charliego zdecydowała się śmiertelnie chora pielęgniarka, samotna matka małych dzieci? Sam Charlie nie jest przerażający – on dziwi, intryguje, porusza. On nawet nie wie ile miał ofiar. Za śmierć kilkuset pacjentów odpowiadają władze szpitali, które – co naprawdę szokujące – nie poniosły żadnych konsekwencji. I to jest niestety dramatyczna konstatacja.