„Odwilż” sezon 3 – Xawery Żuławski

Polubiłem ten serial i jego głównych bohaterów, bo czuć tu ciężar życia, który współgra z ponurym krajobrazem. Może to nieco stylizowane, ale obiektywnie patrząc, w policji lekko nie jest, a i aura w naszym kraju przez blisko pół roku jakoś nie zachwyca. Portowy Szczecin i jego okolice nie są w „Odwilży” ujęte folderowo. Komenda policji nie wygląda „zachodnio”, ani nowocześnie. W najnowszym sezonie zdegradowana Katarzyna Zawieja lepiej radzi sobie w życiu osobistym, choć nie zmieniła podejścia i zaangażowania w pracę. Wciąż drąży też sprawy z poprzednich sezonów. Tym razem w serialu pojawia się nowy wątek - narkotyków rozprowadzanych wśród szkolnej młodzieży. Fentanyl zbiera okrutne żniwo. O rynek walczą dwa gangi. Akcja z odcinka na odcinek skupia się na coraz to nowych aspektach śledztwa i kolejnych ofiarach. W końcu można trochę zapomnieć o punkcie wyjścia. Mam też trochę wątpliwości fabularnych Razi nieco iście „bondowska” zaradność aspirant Zawiei na przemytniczym statku. Nad wyraz zaradne i odważne dzieci. Zastanawia również pościg za skorumpowanymi policjantami i finał ich ucieczki, choć z drugiej strony nie każdy funkcjonariusz musi być przebiegły i mieć w zanadrzu sprytne plany awaryjne. Rozmywa się trochę przeciwnik głównej bohaterki, przez co z jednej strony siła „zła” jest  większa, ale paradoksalnie jakby mniej groźna w swoich konkretnych odsłonach. Zapewne powstanie pokusa nakręcenia kolejnego sezonu, ale obawiam się, że serialowi grozi rozmycie emocjonalne. Ja w każdym razie nie poczułem niczego szczególnego wraz z końcem ostatniego odcinka.