„Is It Now?” – Automatic

Przeglądając listy najlepszych płyt 2025 roku, zwróciłem uwagę na sportową okładkę tria Automatic z Los Angeles. Trzy dziewczyny na bieżni, choć nie ubrane w stroje startowe. Album „Is It Now?” to już trzecia pozycja w dyskografii Automatic i pierwsza z jaką przyszło mi się zetknąć. Wszystkie dziewczyny śpiewają, jedna gra na klawiszach, jedna na basie i jedna na perkusji. Ta ostatnia to córka Kevina Haskinsa – perkusisty Bauhaus. Muzyka Automatic stanowi wypadkową zimnej fali i wczesnego electro z przełomu lat 70 i 80 ub. wieku. Poprzez chłodne wokale kojarzyć się może z Dry Cleaning albo z Ladytron. Dużo w tej muzyce swoistej taneczności. To takie rytmy „wybiegowe”, czyli stylowo i bez szaleństw. Zresztą muzyka Automatic wykorzystywana jest w kampaniach różnych modowych marek. Co ciekawe, w przeszłości numer Automatic remiksowała Sudan Archives. Mnie się takie granie zawsze podobało. Ten pulsujący rytm, dystans, a zarazem miejsce na cięte uwagi w tekstach. Nie przeszkadza mi, że te dźwięki jakby już kiedyś były grane. Sentyment ma czasem znaczenie, a patent na odtwarzanie czegoś lubianego z przeszłości niejeden raz już się sprawdził. Singlami promującymi wydawnictwo są: „Mercury”, „Lazy” i numer tytułowy. Mnie bardziej od „Mercury” pociąga otwierający „Black Box”. Klawisze i perkusja w „Lazy” przypominają miejscami te z późnego Joy Division, za to wokal jest tu wyjątkowo „słodziutki”. W czasach Suicide, Gary Numana i wczesnego The Human League, czy OMD kobiety nie miały swoich przedstawicieli w tym nurcie. Były zespoły punkowe, gotyckie, ale synth-pop i electro miały co najwyżej dziewczyny na wokalu. Przykład Automatic to trochę nadrobienie braków z tamtej epoki. W latach 80 chciałbym się bawić przy takich kawałkach jak „Is It Now?”, ale i teraz miło mi tego posłuchać. Uwagę zwraca też dynamiczny utwór końcowy, również z racji wykorzystanego w nim języka. Na tej płycie nie ma może wielu porywających nagrań, ale całość robi przyjemne wrażenie. Dobrze się tego słucha, nawet jeśli koncentracja na poszczególnych utworach nieco z czasem spada.