„War Child: Help (2)” – Various Artists

Trudno nie podniecać się takimi płytami, jak charytatywna składanka „Help (2)”. Mnóstwo gwiazd i same premierowe nagrania, a czasem intrygujące covery. Celem tej płyty jest zebranie funduszy na pomoc dzieciom, które ucierpiały z powodu wojen. W 1995 roku chodziło o dzieci z Bośni, teraz potrzebujących dzieci jest jeszcze więcej, a brytyjska organizacja War Child uzyskała wsparcie od nowego grona artystów. Z pierwotnego projektu pozostało zaledwie kilku wykonawców, ale wciąż są to czołowe postacie brytyjskiej sceny. Nie żyje Sinead O’Connor ale jej piosenkę wykonuje tutaj Fontaines D.C., nie działa Portishead, ale Beth Gibbons nagrała słynne „Sunday Morning” Velvet Underground & Nico, nie ma też Blur, ale są Damon Albarn i Graham Coxon, jest – choć ukryte Oasis, z koncertowym kawałkiem. Dostajemy poza tym nagrania prawdziwych gwiazd jak Arctic Monkeys, Depeche Mode, czy Pulp, ale są też nowi, ważni artyści jak Wet Leg, Black Country New Road, Cameron Winter, Big Thief, czy Olivia Rodrigo. Od razu podkreślę, że nikt tu nie daje wyłącznie swojego szyldu. Zaproponowane i nagrane w Abbey Road Studio utwory, są absolutnie wartościowe. Wybranie z tego podwójnego albumu pięciu singli było z pewnością trudnym zadaniem. Wśród wyróżniony znaleźli się Arctic Monkeys i Pulp co nie dziwi z racji pozycji tych zespołów. Przy czym ich kawałki są faktycznie nośne i nieco zaskakujące stylistycznie. Depeche Mode i Fontaines D.C. zaproponowali akurat cudze kompozycje, za to Grian Chatten załapał się na singiel z Damonem Albarnem. Wyróżniono też modne dziewczyny z The Last Dinner Party i jazzowy skład Ezra Collective w reggae’owy akurat kawałku. Ja na pewno zwróciłem uwagę na numer „Obvious” w wykonaniu Wet Leg. Nie znam autorki tej piosenki (Rhian), ale brzmi uroczo (całkiem nie post punkowo). Jako stary fan Depeche Mode muszę stwierdzić, że zrobiony przez nich „Universal Soldier” (także nieznanej mi wcześniej artystki) to również mocny moment płyty (i tekst bardzo na temat). W zakresie tematu piosenki równie blisko jest grupie Foals z ładną kompozycją „When The War Is Finally Done”. Naprawdę nie brak tu ciekawych piosenek, przy czym uwagę zwraca spory rozstrzał stylistyczny. Od mocnego i konkretnego Young Fathers po zwiewną Annę Calvi. Zdecydowanie namawiam do sięgnięcia po to wydawnictwo, bo pod każdym względem warto.