„Podmajordomus Minor” – Patrick deWitt

Jako fan „Braci Sisters” ze zdumieniem odnalazłem w „taniej książce” kolejną powieść deWitta. Książka wydana już dekadę temu, jest trzecią w dorobku tego kanadyjskiego autora i podobnie, jak „Bracia Sisters” jest dziełem stylizowanym. Tym razem akcja rozgrywa się tak jakby w Europie i tak jakby pod koniec XIX wieku. Jest już kolej żelazna, ale stosunki społeczne pozostały mocno feudalne. Jest zamek i wieś. Są baronowie, książęta i hrabiowie oraz służący, wieśniacy, rzemieślnicy i straganiarze. Sam język jest tu podporządkowany wymogom elegancji, grzeczności lub uniżenia. Główny bohater – o żeńskim imieniu Lucy – wychodząc z choroby jakąś przedziwną sprawczością tajemniczego gościa – postanawia opuścić rodzinne miasteczko. Rozczarowany romansem z miejscowa pięknością, korzysta z nieoczekiwanego zaproszenia do zamku barona von Aux, gdzie zaoferowano mu tytułową posadę. W pociągu poznaje drobnych złodziejaszków, mieszkańców podzamkowej wioski. Posiadłość barona przypomina nieco zamek Gormenghast ze słynnej trylogii Mervina Peake. Mroczna budowla, niemal opustoszała, po której przemyka niezrównoważony gospodarz. Luvy otrzymuje niewiele zadań, a jednym z nich jest aprowizacja w najbliższej wiosce. Tam poznaje piękną Klarę i się w niej zakochuje. Czy nowa miłość będzie szczęśliwsza od poprzedniej? Jak poradzi sobie na służbie? Kim jest baron von Aux, a czym Bardzo Wielka Dziura? Ta powieść przypomina miejscami baśń dla niegrzecznych dzieci, innym razem powieść łotrzykowską, a czasem romantyczny romans. Nie brak tu scen surrealistycznych, przepełnionych gotycką grozą, ale też popisów sowizdrzalskich Lucy’ego. Można wciągnąć się w przygody bohatera, ale też cieszyć nazbyt wykwintnymi dialogami. Los tu bywa przewrotny, a miłość wystawia zakochanych na liczne próby. Przyznam, że lektura tej powieści szybko mnie wciągnęła, ale też pozwoliła na czytelniczy dystans, z którym podchodziłem do czytania. Patrick deWitt zafundował nam kolejne wysokiej klasy rozrywkowe dzieło. Tego nazwiska nie można omijać w książkowych poszukiwaniach.