„Nebulous Nights - An Ambient Excursion into Profound Mysteries” – Royksopp

Pomysł na płytę był prosty – z motywów przygotowanych na trzy części „Profound Mysteries”, przygotować album ambientowy. Zostawić niektóre instrumentalne tematy, dołożyć ścieżki z odgłosami natury lub cywilizacji, trochę wyciszonych wokali i niech muzyka trwa. Czasem faktycznie da się rozpoznać tematy znane ze studyjnej trylogii, choć same tytuły utworów nam tu nie pomagają. Można się w tym zanurzyć, zrelaksować, zapomnieć o świecie. Podobnie jak w przypadku „True Electric” z 2025 roku, mamy do czynienia z muzyka zagraną na żywo (bez odgłosów publiczności). Materiał przygotowany w 2024 roku i wypuszczony pierwszy raz w grudniu tegoż roku, teraz ukazał się na nośniku fizycznym w naszym kraju. Jako wierny miłośnik norweskiego duetu, sięgnąłem po wydawnictwo bez większego namysłu. Czy jestem jak zwykle usatysfakcjonowany? Nie w pełni. Przede wszystkim ponad dwie godziny takich nagrań to nieco za dużo. Po drugie – wyobrażam sobie, że taki materiał świetnie pasowałby do pokazu filmów, zdjęć lub innych efektów wizualnych. A przynajmniej do patrzenia w rozgwieżdżone niebo i szukania na nim tytułowej mgławicy. Oczywiście można po prostu oddać się wędrówkom wyobraźni, ale trudno utrzymać taki stan wizji i rozmarzenia przez cały czas trwania albumu. Momentami płyta robi się też na tyle nieinwazyjna, że można byłoby zasnąć. Myślę, że gdyby zebrać na jednym krążku najciekawsze fragmenty, wydawnictwo by zyskało na sile oddziaływania. Całość została wykonana na żywo, z udziałem gości znanych z „Profound Mysteries” – w tym Alison Goldfrapp, Astrid S., Pixx, Susanne Sundfor, Karen Harding, Maurissa Rose, Jamie Irrepressible. Te wokale w tym przypadku to bardziej głosy prowadzące jakąś narrację, niż wokale śpiewające melodie. Niektóre kompozycje są wieloczęściowe. Czasem muzyka narasta w głośnikach, jak choćby w „Lethargic Shift / The String That Passes Through All Things”, czy „Reaching For Secrets”. Innym razem niemal nikną w ciszy, jak w „Beside You”, czy w zasadzie cała końcówka płyty. Moim zdaniem lepiej słuchać tego materiału nieco głośniej, żeby wszystkie te odgłosy i elektroniczne tła otaczały nas szczelnie. Do promocji wydawnictwa wybrano jedno z dłuższych nagrań” „Beacons” z wokalem Susanne Sundfor. Kompozycja dobrze reprezentuje klimat i ducha albumu, ale nie ma zadatków na przebój. Dwupłytowe dzieło Norwegów uzupełnia trylogię z 2022 roku, którą Royksopp wrócił do aktywności. Pytanie – co dalej?