Only Mess + Goście - koncert

Nie znałem wcześniej Only Mess, ale kojarzyłem niektórych ludzi, którzy mieli tego dnia wystąpić w ramach Only Mess + Goście. Gdy zaczęli grać, zajrzałem jeszcze na zakupy w ramach Targów Małych Wystawców. Na scenie prezentował się skład zaskakujący już na pierwszy rzut oka dwoma zestawami perkusyjnymi. Niby to nie całkowita nowość, ale na pewno ciekawy zabieg. Poza tym za mikrofonem uwijał się skromny z natury Michał Matraszek, gitarę dzielnie trzymał Greg Łyjak, a na basie po drugiej stronie operował Lukasz Szewczyk. Dołączali do nich w trakcie występu Moriah Woods na wokalu, Łukasz Jędrzejczyk na drugim wokalu oraz saksofonista Tadeusz Cieślak. Zespół ma na swoim koncie dwie płyty nagrane dla Anteny Krzyku: „6 Handmade Songs Recorded Some Time Ago” (2023) i tegoroczny „Stay Nowhere”. Generalnie zebrali się tu ludzie znani z takich zespołów jak Hidden World, Infradźwięki, Naczynia, The Feral Trees, czy Alameda. Rdzeń Only Mess to post-hardcore. Kto dobrze bawił się poprzedniego dnia na Dead Bob, szybko i tutaj złapał nastrój. Ten saksofon również dobrze korespondował z Kanadyjczykami. Odmienny nastrój wprowadzały bardziej zwiewne i nastrojowe wokalizy Moriah. Mnie najbardziej podobały się momenty, gdy na sceną wpadał, ubrany w biały garnitur, z czarnymi kongosami w ręku Łukasz Jędrzejczyk. Muzyka w tych momentach nabierała dodatkowej, nieco plemiennej  miarowości – niczym w Prong, a przez wzgląd na bardziej rapowane wokalizy nawet jak RATM. Raz rolę wokalisty przejął Greg, który swoim chropawym, głębokim głosem przeniósł ciężar w kierunku brudnego, garażowego bluesa. Publiczność dała się uwieść tej szerokiej gamie ekspresyjnego grania, czego wyrazem było przejęcie ze sceny wokalisty i poniesienie go przez kilka minut na rękach. Wdzięczność była obopólna. Koncert mnie przekonał, a momentami mocno wciągnął. Miło jest kolejny raz doświadczać, że w moim mieście działają ludzie współtworzący muzykę, w której energia tak pomysłowo jest kanalizowana.